Naam

Mathew

Leeftijd

22

Komt uit

Bolga Tanga

Zijn verhaal

Zijn vader is overleden toen hij 14 jaar was. Hierdoor werd hij al op jonge leeftijd gedwongen om zijn verantwoordelijkheid als ‘man’ van het huis te nemen en voor het inkomen van het gezin te zorgen. Hij is toen vertrokken naar de grote stad Kumasi in de hoop hier geld te kunnen verdienen. Zijn moeder heeft de zorg voor zijn broertjes en zusjes, zij heeft een handeltje van tandenborstels, zeep en andere prullaria. Mathew verkocht sleutelhangers in de grote stad Kumasi. Hij had een prikbord waar hij deze voorwerpen aan bevestigd had. Op deze manier liep hij door de stad om geld te verdienen. Hij kende daar niemand en sliep op straat onder een vrachtwagen of net waar hij een ‘veilige’ plek kon vinden.
Mathew was in zijn leven nog nooit naar school geweest en sprak dan ook bijna geen Engels.

Mathew is een leergierige, creatieve en enthousiaste jongen. Hij is een zeer goede schoenmaker en heeft de vaardigheden om verschillende soorten schoenen te ontwerpen. De creativiteit van Mathew en zijn lef maken het mogelijk dat hij naast schoenen ook andere producten zal kunnen gaan ontwikkelen, zoals riemen, tassen en portemonnees. Mathew is gedreven en werkt hard. Mathew zal meerdere jongens het vak schoenmaker aanleren en zal een goed lopend bedrijf gaan starten. Wanneer hij extra hulp nodig heeft zal hij hier ook zeker om vragen.

Op een avond voor mijn vertrek uit Ghana zat ik bij Mathew op zijn kamer te kletsen.
Na twee jaar bij ons sprak Mathew vloeiend Engels en aangezien hij zijn mond met moeite dicht kan houden was ik blij dat ik hem tegenwoordig kon verstaan.
In het begin sprak hij alleen frafra (de taal uit het Noorden van Ghana).
Mijn ‘Wali, Dagari, Twi en/of frafra de verschillende talen die onze jongens spreken had ik nog niet volledig onder de knie.
Hij heeft mij die avond bewust gemaakt van het feit waarom ik in Ghana ben gaan wonen en dit project met hen gestart ben.
Met deze woorden heb ik het hoofddoel van dit project behaald!

Hij vertelde mij namelijk; Maartje, ik weet dat ik zonder dit project een andere toekomst gehad zou hebben. Ik heb nu de kans gekregen om schoenmaker te worden, een eigen bedrijf te starten en andere jongens dit zelfde kan gaan bieden in de toekomst. Ik ben je hier heel dankbaar voor.

Maar waar ik nog dankbaarder voor ben is dat jij mij hebt laten ervaren wat communiceren is. Je gevoel uitspreken en naar de ander luisteren zonder te oordelen.
Wat respect is en hoe je dit kunt geven en krijgen en niet alleen maar omdat iemand ouder is dan jij.
Daarnaast heb ik onvoorwaardelijke liefde leren kennen. Dit kan niemand mij ooit nog afnemen.

Steun Mathew